I can do it!
Sumasakit na ang ulo ko sa pag iisip kung anong gagawin kong thesis. Hay. Simula nung nagklase kami nung Sabado, hindi na mawala sa isip ko kung anong gagawin kong thesis tapos ang sabi pa ni Ma’am ay Project Development Study. Sobrang kulang ang oras namin para makapag-propose kami ng isang PDS sa loob ng halos isang buwan kasabay din ang Chapters 1-3. Tapos may reports pa. May trabaho pa. Sana makaya ko. Parang ganun kadali mag invent ng isang technology. Tsk. Kailangan talaga ng puspusang research.
Pero ito na, ramdam ko na ‘yung challenge at thrill ng Masters degree. Alam ko naman na hindi madali ang ganito and I know that taking this, I have to sacrifice. What I need is some sort of enhancing and time management.
Naiintindihan ko ‘yung gustong mangyari ng prof ko sa Operation Management at ngayon alam ko na rin ang intensions ko kung bakit kumukuha ako ng Master not only for the improvement of salary but for self-fulfillment, for the prestige and honor. Lalong nadadagdan ‘yung courage ko na magtrabaho sa ganung klaseng University. Bago ‘yun, I have to change and I will change. Change for standards. Change for perception about teaching.
Goodluck talaga sa akin. At sana makabawi ako dahil ang baba ng grade ko sa Management of Technology. :(
Hi,
Akala ko hindi na kita makakatext ngayong araw na ‘to. Namimiss nga kasi kita kaya nagpasa ako ng 5 sa’yo. E hindi ko naman alam na magiging ganun ang mararamdaman at masasabi ko sa’yo, hindi ko sinasadya. Mabuti na lang nagload ka at nagkaayos din tayo. :) E parang sa akin lang din naman may kakaiba kaya naguluhan ka. Natatakot kasi ako na baka magalit ka sa akin. Hindi ko alam ang gagawin ko kung magagalit ka o maiinis tapos hindi man lang tayo nagkakausap.
Dapat pala hindi ko na lang sinabi na mayroon akong mga tinatagong posts dito sa drafts ko. Dito ko lang kasi naisipan na ilagay o isulat ang mga nararamdaman ko tungkol sa’yo. Ang mga gusto kong sabihin sa’yo na hindi ko masabi sa’yo kahit palagi na tayong magkatext. Hay.
Kapag nagkaroon talaga ang ako ng lakas ng loob na sabihin sa’yo lahat, ipababasa ko na lang ang mga nakasulat dito at mga isusulat ko pa dito. Darating tayo dyan. :))
Love,
Me
Hi,
Kamusta ka na kaya? :)) Ano na kayang ginagawa mo ngayon? Nakauwi ka na kaya? Hm, hindi na naman siguro kita makakatext ngayon. Pero okay lang din. Marami ka kasing ginagawa. Kaninang umaga tiningnan ko agad ang telepono ko kung may message na galing sa’yo kasi alam kong gising ka na nung oras na ‘yon dahil 8 ang klase mo. Pero pagtingin ko, wala pala. Saka ko lang ulit naalala na wala ka nga palang load na pang text sa akin, kasi hindi ka unli. O baka wala ka nga lang talagang load na. Kaya ako na lang ‘yung nag “Good morning” sa’yo.
Namiss na naman kita. Pero dahil nga namiss kita, nagsimula ulit akong basahin ang mga text mo. Text mo simula nung June 30. Hehe. Oo, andito pa rin ang mga text mo simula noon hanggang ngayon. Tumigil lang ako kaninang tanghali bago kumain kasi umaga pa lang ay may nag text na. Inisip ko na lang na Smart ‘yon kaya pinagpatuloy ko ang pagbabasa ko. Hindi rin ako nakatiis kasi umaasa ako na ikaw, pero hindi pa rin pala. Hehe.
Sa ibang araw ko na lang ipagpapatuloy ang pagbabasa ko hangga’t ‘di pa ulit kita nakakausap. Hay. Nasanay na nga talaga ako. At mukhang ayaw ko nang itigil ang ganito. ‘Wag ka mag alala, inilalagay ko pa rin sa utak ko na hindi mangyayari ang gusto ko at hinding-hindi magiging katulad ng nararamdaman ko ang mararamdaman mo sa akin.
Mag-iingat ka lagi, bb! Haha. Haaaaay. Miss na kitaaaaa! Oo, agad-agad kasi gusto kong kausap kita lagi. :|
Love,
Me
